روزی مرد جوانی وسط شهر ايستاده بود و ادعا ميکرد که زيباترين قلب در تمام آن منطقه را دارد.
جمعيت زيادی جمع شدند.قلب او کاملآ صاف بود و هيچ گونه خدشه ای بر آن وارد نشده بود.پس همه تصديق کردند که قلب او به راستی زيباترين قلبی بوده که تا کنون ديده اند.مرد جوان در کمال افتخار با صدايی بلندتر به تعريف قلب خود پرداخت.ناگهان پيرمردی جلو جمعيت آمد و گفت : اما قلب تو به زيبايی قلب من نيست.مرد جوان و جمعيت به قلب پيرمرد نگاه کردند.
قلب او با قدرت تمام ميتپيد اما پر از زخم بود.قسمتهايی از قلب او برداشته شده و تکه هايی جايگزين آنها شده بودند.اما آنها به درستی جاهای خالی را پر نکرده بودند و گوشه هايی دندانه دندانه در قلب او ديده ميشد.در بعضی نقاط شيارهای عميقی وجود داشت که هيچ تکه ای آنها را پر نکرده بودند.مردم با نگاهی خيره به او مي نگريستند و با خود فکر ميکردند که چطور اين پيرمرد ادعا ميکند که قلب زيباتری دارد.مرد جوان به قلب پيرمرد نگاه کرد و خنديد و گفت : تو حتمآ شوخی ميکنی...قلبت را با قلب من مقايسه کن.قلب تو تنها مشتی زخم و خراش و بريدگی است.پيرمرد در جواب گفت درست است که قلب تو سالم به نظر ميرسد ولی هيچ وقت من قلبم را با قلب تو عوض نخواهم کرد... هر زخمی نشانگر انسانی است که من عشقم را به او داده ام.من بخشی از قلب خودم را جدا کردم و به او بخشيدم..گاهی او هم بخشی از قلب خودش را به من بخشيده و من آن را در جای تکه ای که بخشيدم قرار دادم.اما چون اين دو عين هم نبودند گوشه هايی دندانه دندانه در قلبم دارم که برايم عزيزند...چرا که ياد آور عشق ميان دو انسان هستند...بعضی وقتها بخشی از قلبم را به کسانی بخشيده ام...اما آنها چيزی از قلبشان به من نداده اند....اينها همين شيارهای عميق هستند...گرچه در آوردند اما يادآور عشقی هست که داشتم....اميدوارم که آنها هم روزی برگردند و اين شيارها را با قطعه ای که من در انتظارش بودم پر کنند....پس حالا ميبينی زيبايی واقعی چيست؟مرد جوان بی هيچ سخنی ايستاد....در حالی که اشک از گونه هايش سرازير ميشد به سمت پيرمرد رفت.
از قلب جوان و سالم خود قطعه ای بيرون آورد و با دستهای لرزان به پيرمرد تقديم کرد.پير مرد آن را گرفت و در قلبش جا داد و بخشی از قلب پير و زخمی خود را در جای زخم مرد جوان جای داد.
مرد جوان به قلبش نگاه کرد...سالم نبود ولی از هميشه زيباتر بود!!!!





راز عشق در تواضع است .

این صفت به هیچ وجه نشانه تظاهر نیست.

بلکه نشان دهنده احساس و تفکری قوی است.

میان دو نفری که یکدیگر را دوست دارند،

تواضع مانند جویبار آرامی است که چشمه محبت

آنها را تازه و با طراوت نگه میدارد.




راز عشق در استواری است .

در فصول مختلف زندگی ،

عشقتان را مانند کوه بلندی استوار ،

مانند خاک حاصلخیزی پر ثمر

و مانند آفتاب چنان در مرکزیت نگه دارید ،

که همه ستارگان گسترده زمان و فضا به دور

آن گردش کنند.










راز عشق در این است که

به یکدیگر سخت نگیرید .

عشقی که آزادانه هدیه نشود اسارت است .



راز عشق در این است که

هر روز کاری کنی که شریک زندگی ات را

خوشحال کند ،

کاری مثل دادن هدیه ای کوچک ،تحسین ،

لبخندی از روی محبت .

نگذار که جویبار محبت از کمی باران ، بخشکد.

....

آدمک آخر دنیاست ... بخند .... آدمک مرگ همینجاست ... بخند.... آن خدایی که بزرگش خواندی ... به خدا مثل تو تنهاست ... بخند .... دستخطی که تو را عاشق کرد ... شوخی کاغذی ماست ... بخند .... فکر کن درد تو ارزشمند است ... فکر کن گریه چه زیباست ... بخند .... صبح فردا به شبت نیست که نیست ...تازه انگار که فرداست ... بخند .... راستی ! آنچه به یادت دادیم پر زدن نیست ، که درجاست ... بخند ....  آدمک نغمهء آغاز نخوان... به خدا آخر دنیاست ... بخند دلم تنگ برای با تو بودن.... دلم تنگ برای گریه کردن....  برای قدم زدن زیر بارون.... دلم تنگ برای کنارهم بودن....             دلم تنگه            دلم تنهاست