با تشکر از دوست عزیزمان دکتر علیزاده به خاطر نوشتن این مطلب واینکه اجازه دادن تا مطالبشون رو توی وبلاگم بزارم

به من آموختی معنی عشق را … به من آموختی دوست داشتن به چه معناست! قصه عشق را برایم خواندی و كلمه دوست داشتن را برایم معنا كردی… به من درس عشق را یاد دادی و عاشق شدن را برایم معنا كردی… تمام سختی ها و غصه های عشق را در گوشم زمزمه كردی و مرا عاشق خودت كردی ... اینك من معنای واقعی عشق را از تو یاد گرفته ام و میخواهم آن چیزهایی كه به من آموختی را عمل كنم و با عمل كردن با آنها عاشقت بمانم… عشق برای من خیلی بی معنا بود ، عشق برایم زودگذر و پوچ بود ، عشق برایم تنها هوس بود. اما تو با داستانی كه از خود برایم ساختی و خواندی معنای واقعی عشق را به من آموختی… به تو افتخار میكنم ای عشق كه به زیبایی هر چه تمام تر عشق را برایم تعریف كردی… ریشه عشق دوست داشتن است و تو با آن معنای زیبایی كه از دوست داشتن برایم خواندی اینك با تمام وجودم معنای دوست داشتن را میدانم و به آن عمل میكنم… تو با عشق ورزیدنت و ابراز دوست داشتنت نسبت به من مرا به حال و هوای دیگری بردی و مرا تسلیم عشق و دوست داشتن خودت كردی و من نیز هیچ حرفی در مقابل این دوست داشتن و عشق پاك تو نخواهم داشت و در برابر عشق پاكت سجده خواهم كرد… اگرچه عشق برای ما انسان ها كلمه زیبا و آرام كننده ای نیست اما تو با ابراز پاك و بی ریایی كه داشتی كلمه عشق را برایم مقدس و پر از معنا و آرامش بخش كردی… عشقی كه در نیمه شب عشق برایم به تصویر كشیدی و با ستاره های درخشان در آسمان آن شب كلمه دوستت دارم را در آسمان برایم ساختی! آهای عاشقان ، من یافتم ! آن عشق گمشده ای كه همه به دنبال آن بودیم را من برای خودم پیدا كرده ام ، آهای عاشقان این عشقی كه من پیدا كرده ام نمونه آن در دنیا نیست … آهای عشق من ، تمام عاشقان را در سرزمین عشقت جمع میكنم و تو نیز برای آنان درس عشق را بیاموز و معنای دوست داشتن را برای آنها بگو تا آنها نیز به دنبال آن عشق واقعی خود بروند… ای عشق بیا و كاری كنیم كه عشق پاك تمام دنیا را فرا گیرد و قحطی عشق از دنیا محو شود و همه با هم یكدل و یكرنگ و صادقانه دنیای عاشقانه ای را بر پا كنیم … دوستت دارم

وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوست داره وقتی نا امید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیارکسی رو که به صدات محتاجه وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی قلبت یه کلبه ساخته وقتی جایی نشستی که کنارت خالی بود به یاد بیار کسی رو که دوست داره همیشه کنارت باشه بدنبال کسی باش که باعث بشه لبخند بزنی چون فقط با یک لبخند میشه یک روز تیره رو روشن کرد

یادم باشد : حرفی نزنم که دلی بلرزد و خطی ننویسم که کسی را آزار دهد ، یادم باشد : که روز و روزگار خوش است و تنها دل من است که دل نیست ، یادم باشد : جواب کینه را با کمتر از مهر و جواب دو رنگی را با کمتر از صداقت ندهم ، یادم باشد : باید در برابر فریاد ها سکوت کنم و برای سیاهی ها نور بپاشم ، یادم باشد : از چشمه ، درس خروش بگیرم و از آسمان ، درس پاک زیستن، یادم باشد سنگ خیلی تنهاست، باید با او هم لطیف رفتار کنم مبادا دل تنگش بشکند ، یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمده ام نه برای تکرار اشتباهات گذشته ! یادم باشد هر گاه ارزش زندگی یادم رفت در چشمان حیوان بی زبانی که به سوی قربانگاه می رود زل بزنم تا به مفهوم بودن پی ببرم ... یادم باشد می توان با گوش سپردن به آواز شبانه دوره گردی که از سازش عشق می بارد به اسرار عشق پی برد و زنده شد ! یادم باشد گره تنهایی و دلتنگی هر کسی فقط به دست خودش باز می شود ، یادم باشد هیچگاه لرزیدن دلم را پنهان نکنم تا تنها نمانم ... و یادمان باشد هیچگاه از راستی نترسیم

بهترین دوست اونه که باهاش روی یک سکو  ساکت بشینی

 و چیزی نگی و    وقتی ازش دوربشی  حس کنی بهترین گفتگوی

 عمرت رو داشتی

---

سلام شیشه ای می شکند .... یک نفر میپرسد چرا شیشه شکست؟ مادر میگوید رفع بلاست یک نفر زمزمه کرد ......باد سرد مثل یک کودک شیطان امد شیشه ی پنجره رو شکست کاش امشب که دل من مثل ان شسشه ی مغرور شکست عابری خندان کنار می امد تکه ای از ان را بر میداشت مرهمی به دل تنگم می شد ما امشب دیدم هیچ کس هیچی نگفت غصه ام را نشنید.............. از خودم پرسیدم : ایا ارزش قلب من از این پنجره کمتر است

دلت تنگ است ..... می دانم !! قلبت شکسته است ..... می دانم !! دوری برایت سخت است ...... می دانم ! اما برای چند لحظه ای ارام بگیر ..... تا برایت بگویم... بگویم از دنیایی که به هیچ کس وفا نمی کند.... و مردمی که به جز خودشان هیچ کس را نمی بینند..! بگویم از انچه که در این مدت بر من گذشت..... اما گریه نکن ....که حال و هوای تو مرا بارانی تر می کند... گریه نکن که چشمهای من نیز به گریه خواهند افتاد... بیا و درد دلت را به من بگو... و مطمئن باش که قول می دهم ارامت کنم...! با گریه خودت را ارام نکن.... گریه نکن که اشکهایت مرا نا ارامتر می کند.. گریه تو مرا به دلتنگی های دیرینه ام می کشاند.... گریه نکن چون منهم مانند تو اشفته می شوم.. می دانی که دوست ندارم ان چشمهای زیبایت رو خیس اشک ببینم .. ای عزیزم ... ای زندگی ام .... ای عشقم ..... اینها تمام حرفهایی بود که در اوج دلتنگی با دل نا ارام خود ارام ارام گریستم... برای دلی که هنوز در نبود تو .... و ارام ... ارام می میرد...! باور کن بغض راه گلویم را بسته است.... اما گریه نمی کنم... می خواهم برایت فقط بنویسم... اما تو بگو بهانه ام ... می خواهم به یاد گذشته .... اما اینبار با دستانی سرد اشکهای گونه هایت را پاک کنم ( به یاد روزهای از دست رفته ) بهانه ام : بیاو دستهایت را در دستهایی بی روجم بگذار .... و به یاد روزهای اول اشنایی مان دوباره ...ببار ... این بار می خواهم جور دیگری اشکهایت را پاک کنم..! سرت را بر روی شانه هایم بگذار ...و ارام در گوشم زمزمه کن ... باور کن به درد دلهایت گوش خواهم کرد... می دانی اگر هنوز هم دلی برایت مانده باشد وقتی دست نوشته هایم را می خوانی .... اشک از چشمان سرازیر می شود.... پس برای اخرین بار هم گریه کن.... چون این درد دلی بود که در اوج بی کسی ..... من نیز با چشمانی خیس برایت نوشتم.....

خدا از من پرسید: دوست داری با من مصاحبه کنی؟