چه قدر حقيرند مردماني که

عشق با روح شقايق زيباست عشق با حسرت عاشق زيباست

 عشق با نبض دقايق زيباست عشق با حسرت ديدار تو بودن

 زيباست

اعتراف من زنگی را دوست دارم ولی از زندگی دوباره می ترسم! دین را دوست دارم ولی از كشیش ها می ترسم!  قانون را دوست دارم ولی از پاسبان ها می ترسم!ر عشق را دوست دارم ولی از مرد ها می ترسم!ر كودكان را دوست دارم ولی از آینه می ترسم!ر سلام را دوست دارم ولی از زبانم می ترسم! من می ترسم ، پس هستم این چنین می گذرد روز و روزگار من من روز را دوست دارم ولی از روزگار می ترسم

صداقت یعنی از مرز افقها به قصد دیدن رویت گذشتن... میان کوچه های سبز احساس به دنبال قدمهای تو گشتن... نجابت یعنی از باغ نگاهت... به رسم عاطفه یک پونه چیدن... میان سایه روشن های احساس... تو را از پشت یک آیینه دیدن...