امروز میخوام خودم بنویسم

از حس گشنگی که دارم از نو شدن

نمیدونم چی شده ولی احساس میکنم هیچی کم ندارم دوستای خوبی دارم که میدونم تنهام

 نمیگذارن یه کاری رو شروع کردم که میخوام به پایان برسونم این بار دیگه به خودم و به یه

دوست خوب قول دادم تصمیم گرفتم کم نیارم می خوام تا آخرش برم .اگه انسان درک کنه

دوستای خوب یه نعمت هستن .

من اینو قبول دارم که تنها نیستم حتی تو سختی ها خدا تنهام نمیگذاره .بعضی وقتها از

دوستام غافل میشم شاید اینبار هم خدا اینجوری خواسته من به نشانه هایی که از

طرف خدا هست اعتقاد قلبی دارم